Pasożyt
Zarówno sklejanie się jak i zaczepianie wyrostków ułatwia jednoczesne wydostanie- się wszystkich zarodników podczas gwałtownego opróżniania worków. Szyjka owocnika prowadząca do ostioli jest wysłana strzępkami skierowanymi ku górze (rys. 740, C, D). Wskutek ciśnienia wywieranego na siebie przez worki najdojrzalszy z nich wydłuża się w kierunku ostioli. Po osiągnięciu ostioli worek gwałtownie wyrzuca zarodniki i cofa się do środka. Z tą chwilą następny worek rozpoczyna takie samo wydłużanie. Ponieważ szyjka perytecjum wykazuje fototropizm dodatni, zarodniki zawsze są wyrzucane w kierunku źródła światła. Gatunki o budowie mniej skomplikowanej, np. z rodzaju Nectria, mają podstawową pseudotkankę bardzo mało zróżnicowaną. Część przylegająca do otoczni często jest jaskrawo zabarwiona i wyraźniej pseudo-parenchymatycznie zbudowana, aniżeli łoże. Podkładki wyżej uorganizo-wanych gatunków mają swoisty poduszkowaty pokrój lub nawet są zróżnicowane, np. część płodną i część płonną.
Pasożyty roślin nasiennych i nie tylko.